هام دئلان
در زیر بخشی از قصیده بلند هام دئ لان از شاعر توانا نصرت الله خان امیرپور که به اورامانی سروده شده است آورده شده است،در اینجا ذکر این نکته را لازم میدانم که فرق بین زبان لکی یا اورامی در آن است که اورامی زبانها از واژه های کهن لکی در گویش استفاده میکنند. مانند : شانام. خفتن. کفتن و ... در حالیکه لک زبانها برخی از این واژه ها را به شکل ساده تر و امروزی تلفظ میکنند. زبان اورامی در اصل مادر زبان لکی است و امروزه هیچ یک از کلمات و واژه های آن برای لک زبانها غیر قابل فهم نمیباشد و لک زبانها زبان اورامی را به سادگی و سهولت درک میکنند
هام دئ لان که فتئن هام دئ لان که فتئن
ئه ر قوؤرئ سانئ عوبوورئم که فتئن
یاد کئ ردئم حالاتئ ئو که س گئ ره فتئن
تا دثم جووانئ ده ر کونج خوفتئن
چوثن موغاکئ گوور سنگئ ش کئ رده ره نگ
نئساوی ؤه فات سالارئ پثش جه نگ
ته صویرش ئو مه د نه ظه ر آوئردئم
ته ماشائ لاشئ روسته م ئش کئ ردم
ته ک دام وه ئو مه کان وه شه ت ئنگیزه
بوو وادی خوئی نئن خوونابه ریزه
تاریخ قوؤرئش هه ر وختئ وانام
خاک خه م وه بان کاکوولئ م شانام
هام دلان افتاد. گذرم به کنار قبرستانی افتاد. یاد در گذشتگان افتادم .تا دیدم جوانی که در کنجی خسپیده است. چون گودال گور سنگ قبرش را پوشانده و تار کرده بود. نوشته بود وفات سالار پیش جنگ. تصویرش را در ذهن مجسم نمودم. به لاشه چون رستم افتاده اش نگاه کردم . تکیه بر آن مکان وحشت انگیز زدم با آن وادی خون آلود-خون ریز. وقتیکه تاریخ فوتش را خواندم خاک غم برسرم ریخت سرم ریخت
