زبان و ادبیات لکی(پهلوی باستان )

مه گیرئم (گریه می کنم)

مئ  و"ارونئم    وه   گه رد ئ     و"ا   مه گيرئم

ئئ طورئ   و"شد   بئ تاشا    مه گيرئم

نئ مئم  ئه ژ  گيريم   كه س    با خه ور  بوو

مئيه مئ     سوويكئ   و"ژئم   ته نيا  مه گيرئم

مئ نو  و"ارو   بئراله   يئ  له ميمو

ئه ژئونه سه    گئ  چو"ي  دليا   مه گيرئم

هه رنگاخلق  مئ  ئه ژ  خه م  پئ را   ماو"

ئورئئ   يئ  لا    مئ  ئه ژ  يئ لا  مه گيرئم

ئئ  داخئ  ئيل  بئ چوو شين   عومرئم

چو"ي  ئئ  مينگ ئو   مه نئ   دايا  مه گيرئم

كوئته ل  آو"   بئردئ   سالل  و"ه رئي نئم

گئل  پئلمه    وه  و"ه ر  لافا   مه گيرئم

كاو"ا  بي  پئف مه  ئه ژ  تيرو  هئرا سو

چو"ی  كه لئ  زه خمي  بئنئ   كه لما   مه گيرئم

 و"ارونئم  =بارانم        و"ا=باد   

   و"شد =پهن وبی انتها

  ئه ژ =از 

مئيه مئ =پناه می اورم    سوويك=گوشه دنج   و"ژئم =خودم ،با خودم

   بئراله   يئ  له ميمو=برادری هستیم که از یک شکم زاییده شده ایم

ئه ژئونه سه =برای این است   گئ  چو"ی= که مانند

 ئه ژ  خه م  پئ را   ماو"= از غم پر می شود

ئورئئ   يئ  لا= ابر از یک سمت   

مينگه= محل ماندن ،محل چادرچادرنشینان کوچ رو

دایا=پیرزن

چو"ي  ئئ  مينگ ئو   مه نئ   دايا  مه گيرئم=مانند پیر زنی که در کوچ جا مانده باشد

كوئته ل=تنه خشک درخت  سالل  و"ه رئي نئم=سالهای گذشته هستم

گئل  پئلمه  =در حال چرخیدن هستم     لافا  =سیلاب

چو"ی  كه لئ =مانند بز کوهی   ،  كه لما=محل زندگی بز کوهی